محمد

 محبوبم
یک سال بیشتر از زمانی که با تو آشنا شده ام می گذرد و گر چه کلمات به سختی به ذهنم می اید اما

 وقت آن است که تمام حرفهایم را به تو بگویم و بگریزم.

زمانی رها کردن تو برایم به اندازه ی کافی سخت بود و حالا برای دومیت مرتبه به مراتب سخت تر است

بیش از آن دوستت داشتم که بگذارم بروی گرچه هنوز برای آنچه ممکن بود پیش بیاید غصه می خورم

خدارا شکر می کنم که تو حتی برای مدت کوتاهی به زندگی ام پا گذاشتی .در آغاز پذیرفته بودم که

خداوند ما را به هم رسانده است تا به طریقی از غم و اندوه تو کاسته شود اکنون در این یکسال به این

باور رسیدم که ماجرا بر عکس است.خنده دار است حالا من در موقعیتی هستم که تو بودی اکنون می

فهمم که تو با چه مشکلاتی دست به گریبان بودی و می دانم چقدر برایت زجر آور بوده است که به خود

بیایی.گاهی اوقات غم و اندوه سراپای وجودم را فرا می گیرید و با این که می دانم دیگر هرگز یکدیگر را

 نخواهیم دید اما بخشی از وجودم می خواهد تا ابد به تو بچسبد.

به راستی دلم برایت تنگ شده است برای خاطر توست که از آینده هراسی ندارم چون توانستی عاشق

من شوی به من امید داده ای عزیزم تو به من آموختی اندوه و غصه هر قدر عظیم باشد می توان به

زندگی ادامه داد و با روش خاص خود مرا وا داشتی باور کنم که عشق واقعی را نمی توان انکار کرد.اکنون

 گمان می کنم آمادگی داشته باشم اما تنها راه چاره ی من است خودت را سرزنش نکن من امیدوارم

روزی بیاید که چیزی زیبا جایگزین غم و اندوه تو شود برای خاطر توست که نیروی ادامه ی حیات دارم مهم

 نیست چه کسی وارد زندگی ام می شودتو برای همیشه با منی تو در پیشگاه خداوندی ودر کنار روح

من و مرای به سوی آینده ای که نمی توانم پیش بینی اش کنم هدایت می کنی.

محبوبم

این خداحافظی نیست پیام تشکر است متشکرم که به زندگی ام وارد شدیو به من لذت بخشیدی

متشکرم که دوستم داشتی.برای خاطراتی که تا ابد مرا خشنود خواهد ساخت متشکرم .

اما از همه مهم تر متشکرم که نشانم دادی روزی خواهد رسید که تو را به خود واگذارم

                                                                                                          دوستت دارم

                                                                                                               فاطمه